มาครวญคิด ถึงชีวิตฉันเล่า เกิดมาในบ้านหลังเก่า อาชีพเรา ดำนา บ้านก็ไม่ได้นอน เร่ร่อนไปทั่วพารา มืดค่ำนิทรา เอ๊ย ใครเล่าหนาเห็นใจ ไม่เหมือนดังใคร เขานา เกิดมาเป็นเด็กรถ ถึงจนถึงอดก็สุขอุรา นอนก็นอนในรถ มอมแมมเหลืออดก็ไม่โฆษณา ..ตื่นเถิดหนอ ต้องมารอมาเฝ้า ถังน้ำก็ถังใบเก่า ต้องเก็บต้องเกา นานา ร้องตะโกนเรียกคน เสียจนคอโก่งทุกครา ช่วยบอกซ้ายขวา ยื่นหน้ายื่นตาออกไป ให้ความปลอดภัย ชาวประชา เด็ก รถอย่างเรา จะมีใครเล่าเอาใจบ้างนา เกิดมาเป็นเด็กรถ ผิดบ้างยกโทษ อย่าโกรธโกรธา ..ใจสะท้อน มือถือค้อนด้ามเก่า ถึงทีหน้าที่ของเรา ที่ต้องคอยเฝ้าตรวจตรา มุดไปอยู่ใต้ท้อง เหลียวมองดูยางซ้ายขวา ไม่ปล่อยเวลา เช็คน้ำเช็คท่าเครื่องใน ทำแลกอะไรก็เงินตรา เด็ก รถอย่างฉัน จะมีไหมท่าน ให้ความเมตตา เกิดมาเป็นเด็กรถ ไปไหนไปโลด หมื่นโยชน์ตะละวา. .ใจสะท้อน มือถือค้อนด้ามเก่า ถึงทีหน้าที่ของเรา ที่ต้องคอยเฝ้าตรวจตรา มุดไปอยู่ใต้ท้อง เหลียวมองดูยางซ้ายขวา ไม่ปล่อยเวลา เช็คน้ำเช็คท่าเครื่องใน ทำแลกอะไรก็เงินตรา เด็กรถอย่างฉัน จะมีไหมท่านให้ความเมตตา เกิดมาเป็นเด็กรถ ไปไหนไปโลดหมื่น โยชน์ตะละวา