ป้าบัวศรี เจ้าสิไปไส ถึงบ่ไปทำไร่ ถึงบ่ไปไถนา ตื่นแต่เช้ากินข้าวกินปลา เอ้า!แต่งตัวเขียนคิ้วเขียนตา สิไปไสแม่ป้า (ข้อยสิเอานาไปจำนำ) ป้าบัวศรีสิเอาเงินไปเฮ็ดหยัง สิเอาไปสร้างอีหยังถึงจำนำ ซื้ออิหยังถึงเอานาไปจำ รีบเดินหน้าแดงหน้าดำ บอกข้อยซักคำ (พ่อบักหำเขาจะเล่นการเมือง) ..ฝันถึงวันยิ่งใหญ่ สองผัวเมียสุขใจ มีชีวิตชีวา ฝันถึงวันมีค่า ทรัพย์สินเงินตรา ไร่นาวัวควาย ลงทุน เหนื่อยแรงเท่าใด ไม่เสียดายเงินทองของตัว (คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับ คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับมา) (คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับ คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับมา) (พูด.)พอหลายเดือนมันเลื่อนผ่านเลยไป แกถึงรู้ว่าได้เสียเงินไปฟรีๆ อุดมการณ์มาล้างผลาญป้าบัวศรี จะเป็น ส.ส.ทั้งที อยากหนีไปผูกคอตาย ป้าบัวศรี เป็นหนี้ธนาคาร หัวใจฟุ้งซ่าน อาหารไม่ยอมกิน พ่อบักหำน้อย ใจล่องลอยน้ำตาริน ได้แต่มอง ดูท้องนาผืนดิน อีกหน่อยที่ทำกิน เขาจะมายึดไป จะทำยังไง กันแม่ป้าบัวศรี) เฮ้อ นาก็แล้ง ซ้ำบางทีก็ท่วม มันทับถมมารวม สองสามปีผ่านไป เห็นใจ ป้าบัวศรี ทำนาหากินอยู่ดีๆ มาเสียเงินฟรี เพราะอยากเป็น ส.ส. (คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับ คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับมา คิดว่าเงินไปเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็กลับ แต่เงินมันไปลับ หายวับไม่กลับมา หา ป้า บัว ศรี...