ไอ้คนอย่างฉันมันคงไม่ดีพร้อม ที่เธอจะยอมยกใจให้ทั้งใจ แค่คนเซอร์ ๆ ทั่วไปได้สบตาก็ซึ้งใจ เราห่างไกลกัน จะเด็ดดอกฟ้าลงมาข้างกาย รู้อยู่แก่ใจคงไม่มีสิทธิ์คว้า แค่คนที่เธอไม่เข้าตา มองแล้วนึกสมน้ำหน้า ก็เหมือนที่ใครเคยบอกไว้ ว่าบนฟ้ามันไกลมันสูง ยิ่งมองก็ยิ่งท้อใจ เป็นแค่ดินอวดดีจะขึ้นไป ถึงฉันรักเธอแค่ไหน สุดหัวใจทำได้แค่ฝัน แม้จะไกลความจริงก็ช่างมัน ก็เป็นแค่ฉันที่บ้ารักเธอ หากมีสักครั้งที่เธอเหลียวมา มันคงจะเหมือนสายลมที่พัดพา โบกโบยมาให้ชื่นใจ แค่วูบเดียวก็หายไป มันเย็นทั้งหัวใจ แต่เธอคงมีแค่ความเฉยชา อยู่ในแววตามันฟ้องมาอย่างนั้น เธอมองเมินเกินสายตา ยังไม่เริ่มก็ร่ำลา ความแตกต่างมีที่ว่างตรงกลาง จะคว้าเธอมาก็แสนไกล บอกไว้เลยว่ามันไม่ง่าย