ซมซานเซมาเหมือนหมาหลงทาง ได้เจอนวลนางเหมือนดังนางฟ้าใจดี ให้ข้าวให้น้ำให้ความรักเอื้ออารีย์ ให้น้ำใจไมตรีให้มีที่พักพึ่งพา จนมีแรงใจเหมือนฝันร้ายจาง เมื่อมีความหวังก็มีชีวิตชีวา เมื่อโลกสดใสเริ่มชีวิตใหม่อีกครา ที่ช้ำที่มันผ่านมาก็ลืมสิ้นแล้วทุกอย่าง * มอบใจรักดั่งทาสภักดีเจ้านาย แต่ผลสุดท้ายต้องกลายเป็นตัวน่าชัง พอพบคนใหม่เลยทิ้งฉันไว้ข้างทาง ผลักไสให้ไปไกลห่าง ตัดหางไม่เหลือเยื่อใย เวรกรรมอันใดเหมือนตายทั้งเป็น เธอช่างเลือดเย็น เพิ่งเห็นธาตุแท้ทรามวัย แม้ข้าวและน้ำ ถ้อยคำหวานที่เธอปลอบใจ แต่เคลือบยาพิษร้าย ต้องตายเหมือนหมาหลงทาง (ซ้ำ*)