มีนิทานเรื่องเก่า ฟังเล่ากันสืบต่อมา พ่อใหญ่วัยชรา อยู่ปลายนามีลูกมากมาย กินข้าวจากหม้อเดียวกัน แต่ทุกวันทะเลาะวุ่นวาย ไม่มีใครยอมให้ใคร ผิดใจกันเป็นประจำ โอ...โอ ผิดใจกันเป็นประจำ พ่อชรา แสนห่วง วันล่วงและผ่านเลยไป ยิ่งเหนื่อยในหัวใจ ออกอุบายจะสอนสั่งคำ จึงเรียกลูกลูกเข้ามา ให้ไปหาไผ่มาสักลำ เลือกไผ่ชนิดงามงาม หนึ่งคนหนึ่งลำเหมือนกัน โอ...โอ หนึ่งคนหนึ่งลำเหมือนกัน แล้วพ่อก็หยิบไผ่งาม มาหักกลางลำให้ลูกจำไว้ ให้ลูกลองหักไผ่ดู ลูกลูกจึงรู้ว่าหักง่ายดาย หนึ่งลำสองลำผ่านไป ลำแกร่งแข็งแรงเท่าใด ถ้าอยู่เดียวดาย ก็ไร้แรงต้านทาน แล้วพ่อก็หยิบเชือกมา มัดไผ่แน่นหนาให้อยู่รวมกัน ให้ลูกลองหักอีกที สุดแรงที่มีก็บ่สะท้าน พ่อบอกถ้าเราฮักกัน เมื่อไผ่อยู่ฮวมกอกัน ก็ไม่มีวันจะถูกทำลาย ฟังนิทานเรื่องเก่า ที่เล่ากันสืบต่อมา น่าจะถึงเวลา ก้าวเข้ามาเพื่อร่วมแรงใจ ร่วมถิ่นแผ่นดินเดียวกัน แต่ทุกวันทะเลาะเพื่อใคร แบ่งพรรคแบ่งพวกทำไม แบ่งไปก็ไทยบอบช้ำ โอ...โอ แบ่งไปก็ไทยบอบช้ำ พวกเฮาเป็นเหมือนไผ่ หักง่ายถ้าแตกกอกัน ป้อเหนื่อยล้ามานาน กับความฝันที่เฝ้าเพียรทำ ดึงเชือกด้วยแรงแห่งใจ อยากฮื้อไทยเป็นกอบเป็นกำ บ่อยู่ต่างคนต่างลำ ตรากตรำเพื่อฮ้อยเป็นกอ โอ...โอ ตรากตรำเพื่อร้อยเป็นกอ หมู่) มัดไทยไม่ให้ร้าวฉาน พ่อสร้างมานานให้เราสานต่อ มัดใจให้เป็นไผ่รวมกอ สามัคคีเพื่อพ่อจะได้วางใจ (2 Times)